• Jak zachęcić dzieci do ruchu?

W jaki sposób zachęcić dzieci do ruchu?



Aktywność ruchowa to inwestycja dla zdrowia dzieci na teraz i na przyszłość. Obserwowane u małych dzieci zamiłowanie do wszelkich sportów, u nastolatków zwykle zmienia się w niechęć do aktywności fizycznej. W jaki sposób zachęcić dzieci i nastolatki aby chciały uprawiać sport?


swimming-pool-765312_1280.jpg

 

Okres tuż przed dojrzewaniem płciowym uważany jest za jeden z najbardziej krytycznych w rozwoju ruchowym nastolatków. Istotne jest wiec poznanie czynników wpływających na zachowanie motywacji do aktywności ruchowej wśród dzieci i młodzieży w tym czasie.

Zachęta do aktywności ruchowej ze strony rodziców i opiekunów, wsparcie emocjonalne i motywacyjne w postaci chwalenia, dawania odpowiedniego przykładu i motywowania jest kluczowe. Odczuwanie przez dziecko przyjemności i radości z wybieranej przez niego aktywności fizycznej jest podstawą. Dzieci traktują ruch jako aktywność dającą czysto hedonistyczną przyjemność i nie traktują jej jako długoterminowej inwestycji w zdrowie. Dlatego należy umożliwiać dzieciom i nastolatkom uprawianie preferowanych przez nich dyscyplin sportu.

 

Setki pomysłów na aktywne spędzanie czasu →https://sportdream.pl

 

1. Nic lepiej nie zachęci ich do aktywności fizycznej, niż przykład rodziców. Jeśli dorośli aktywnie spędzają czas wolny, możemy być pewni, że bakcyla złapią też dzieci. Samo wydawanie komend: pograj w piłkę, idź na rower, przy braku ruchu u dorosłych nic nie da dlatego, że dzieci traktują sport jako dobrą zabawę, to nie ma być przykry obowiązek, a sposób na wspólne spędzanie czasu.

 

2. Przy wyborze dyscypliny nie kierujmy się własnymi ambicjami! Do sportu nie wolno zmuszać. Kiedy nasze dziecko jest młodsze, ważne, żeby mogło spróbować różnych sportów.

 

3. Patrzmy na sposób komunikacji trenera z rodzicami i zawodnikami. Jeśli on nam odpowiada i jest dla obu stron zrozumiały, istnieje ogromna szansa na owocną współpracę.

 

4. Dziecko nie może żyć bez sportu, trenuje ukochaną dyscyplinę. Trener właśnie uznał, że czas na pierwsze zawody. Czy jechać z dzieckiem? Niektórzy potrzebują wsparcia najbliższych podczas startów. Inni natomiast wolą z wyzwaniem mierzyć się samotnie.

 

5. Czasem się wygrywa i wtedy jest o wiele łatwiej, a czasem odnosi się porażki. Jak zareagować wówczas? Przede wszystkim analizę błędów przeprowadzić dopiero, gdy opadną emocje. Jeśli widzimy, że dziecko bardzo przeżywa porażkę, poczekajmy. Tymczasem rozmawiajmy z nim za pomocą pozytywnych komunikatów. Z porażki możemy nauczyć się więcej niż ze zwycięstwa, przypomnijmy, że kolejne zawody są niedługo i ma szansę się poprawić. Dzięki przegranej, będzie łatwiej następnym razem nie popełnić tych samych błędów. Jeśli dziecko odniosło sukces - zajęło miejsce na podium - cieszmy się, celebrujmy, ale jednocześnie uczmy postawy fair. Koniecznie podziękujmy rywalom za współzawodnictwo.

 

6. Jeśli wszystko wygrywamy, to może mamy postawione niezbyt wymagające cele i należałoby je zmienić. Warto porozmawiać z prowadzącym dziecko trenerem.

 

7. Czasem jednak bywa tak, że przychodzi kryzys trudny do zwalczenia. Po prostu naszemu sportowcowi przestaje się chcieć. A my zdążyliśmy już zainwestować czas, wysiłek i nie ukrywajmy pieniądze też. Co robić? Przypomnijmy zwycięstwa, wskażmy korzyści - te towarzyskie, zdrowotne, wyjazdy na obozy treningowe do ciekawych miejsc. Jeśli to nie pomoże, powinniśmy się zgodzić na przerwę. Każdy miewa gorszy czas i musi odpocząć. Często po krótkiej rozłące ze sportem dzieci zaczynają tęsknić za ustabilizowanym rytmem dnia, jaki nadają treningi.

 

https://sportdream.pl